Harold's

Road to Nowhere

Donderdag 20 juli 2006 – Turku [FIN]

Nou we vertrokken dus niet vandaag richting Janne, want we stonden pas rond 11-en op, moe van het vele wandelen van gister. Dus eerst een bakkie. Toen ik boven kwam zat eerr een dame op de bank, dat bleek Mia te zijn, waar we 3 jaar geleden met kerst op bezoek zijn geweest in Rovaniemi. Ze woont nu in Hanko en was ff in Turku. Leuk haar weer terug te zien.

‘s Middags zijn we nog inkopen gaan doen, want ik moest een extra waterdichte zak erbij hebben omdat ik niet alles mee kan nemen in de zakken/tassen die ik nu heb. Ik kwam hier met 4 t-shirts en heb er nu 12. Maar na enig gezoek toch geslaagd. Salmiakki snoepjes voor Inge zitten ook in de zak.

‘s Avonds ben ik met Raikku nog een eindje gaan rijden tot even voorbij Naantalli, daar is een koffietentje waar donderdagsavonds allemaal motorrijders samen komen. Was gezellig. Mijn motor had veel belangstelling en niet alleen vanwege de raare gele nummerplaat.

Eenmaal thuis gekomen zijn we samen met Tua een hapje gaan eten in Semafori, de buurtkroeg. Twee pizza’s, vers klaargemaakt, was lekker. Daarna naar huis en tv gekeken, Reno 911, een geinige USA serie over politieagenten, alles geimproviseerd.

Het si nu al vrijdag 01.00 uur en ik ben er klaar mee voor vandaag. Morgen niet al te laat op, bullen pakken en rond vieren vertrek ik naar Hanko [FIN], stap op de SuperFastFerry om dan 24 uur later in Rostock [D] aan te komen en dan hoop ik in een keer naar huis te rijden, 700 km, moet lukken.

Woensdag 19 juli 2006 – Helsinki [FIN]

Vandaag vroeg op gestaan, 6 uur ging de wekker, gedoesjt, koffie gedronken en om 7 uur met de auto richting Helsinki. Tua, Raikku en ik. Halverwege zijn we ff gestopt om nog wat koffie en maagvulling tot ons te nemen en rond tienen waren we in Helsinki, 160 km verderop.

Na de auto in de parkeergarage geplaatst te hebben zijn we over de esplanada richting de haven gelopen, alwaar een bootje ons naar het eiland met fort zou brengen. [de naam heb ik ff niet bij de hand, komt later wel]. Daar aangekomen, een kwartiertje varen, hebben we ons vervoegd bij de daar aanwezige VVV en toen beslotren maar zelf op pad te gaan een niet met een gids mee. Het eiland is niet groot, maar er is veel te doen/zien qua musea en artilleriemateriaal. Het lopen viel wel tegen, alhoewel het eiland nit groot is, een km in het 4kant, werkte mijn been vandaag niet erg mee. Dat eerste stuk, zeker 2km, van parkeergarage naar de haven begon me te nekken. Maar terrassen zat dus zitgelegenheid volop.na een uur of 5 rondbanjeren en veel gezien te hebben zijn we weer terug gegaan naar Helsinki en daar een taxi geneomen richting het nationale museum, daar een uur of twee rondgebanjerd en veel gezien over de geschiedenis van Finland.

Na dit culturele uitstapje gingen we spiritueel aan de gang. De in de rotsen uitgehouwen kerk bezocht en daar ff gezeten luisterend naar een dame die een godslied zong en een heer die zich in de Here gevonden had en dat luidkeels kenbaar maakte.

Daarna terug naar de parkeergarage, auto opgehaald en terug naar Turku. Onderweg nog een hapje naar binnen geschoven  en rond tienen waren we weer thuis.

Ik heb nog wat knopen aan mijn korte camouflagebroek zitten naaien en Tua en Raikku nog een film gekeken, maar dat was dan ook wel de limiet, we zijn uitgeblust en giaan vroeg onder de wol.

Morgen weer een dag. Dan gaan Raikku en ik op de motor richting Janne, familie van Tua. Hoe laat we vertrekken weet niemand.

Dinsdag 18 juli 2006 – Turku [FIN]

Kompleet gesloopt word ik rond half elf wakker. Ik strompel naar boven en de veranda en bemerk dat mijn sigaretten op zijn. Tua komt even later naast me zitten, die was nog redelijk nuchter omdat ze eerder naar huis ging i.v.m. Tina, die alleen thuis was en Tanja was naar de bios.

Maar goed dat we besloten hebben om woensdag naar Helsinki te gaan, want in deze conditie zijn zowel Raikku als ik niets waard. We gaan vandaag de stad in, rustig aan dan breekt ut lijntje niet.

Gisteravond nog wel ff mijn moeder gebeld, alle OK. Vorige week heb ik Inge’s ouders gebeld, ook alles OK.

De factuur voor de overtocht aanstaande vrijdag is ook voldaan. Dus ik schrijf vanmiddag als we terug zijn wel verder.

Na een ochtend van complete rust zijn we ‘s middags de stad in gegaan. eindelijk een goeie platenzaak gevonden en vier cd’s gekocht. Stupido shop is de naam van de winkel. De man achter de balie wist in ieder gavla over welke finse bands ik het had. Ze verkopen ook via internet.

Na nog wat gedronken te hebben zijn we naar huis gegaan. Daarna zijn Raikku en ik op de motor naar het clubhuis gereden, want er is de wekelijkse rit met de club. Daar aangekomen waren er zo’n 30 enthousiastelingen. We zijn noordwaarts gereden naar Laitila, zo’n 60 km over landwegen. Was erg mooi. In Laitila zijn we op bezoek geweest bij een kledingzaak die leren laarzen, kleding an andere snuisterijen verkocht. Ik heb een multifunctionele halsdoek aangeschaft. Op de terugweg was het scheuren geblazen, 154 km is nu de top die ik gehaald heb met die 20 jaar oude fiets van me. Ondanks de camera’s, die staan allemmaal op de voorkant van voertuigen gericht, hebben we constant de snelheidslimiet overschreden.

Eenmaal weer thuis gekomen hebben we ge-BBQ-t en nog ff uitgebuikt op veranda. Morgen gaan we naar Helsinki. We vertrekken om 7 uur. Het is nu 23 uur dus tijd om te gaan slapen.

Maandag 17 juli 2006 – Turku [FIN]

Zo, 11 uur en ik word lichtelijk verrot wakker en snak naar een bak koffie en een brammetje. Het kostte enige moeite maar bakkie en brammetje gleden er wel in. Langzaam aan wordt ook de rest van het huis wakker en strompelen de veranda op. Het weer is nog steeds erg goed, rond de 25 graden, dus mopperen doen we niet. De eerst sigaret veroorzaakt altijd alarmfase 1, vanwege de blafhoest die daar mee gepaard gaat, maar daarna gaat het wel weer.
We gaan zo meteen de stad in op zoek naar cd’s, ghe ghe.

Raikku en ik hebben besloten om morgen per auto naar Helsinki te gaan en dezelfde dag weer terug.

Wordt vandaag nog vervolgd.

Het vervolg is dus pas de volgende morgen geschreven, want het was een wilde avond. De middag is verlopen in alle rust. Bijkomend van de ralli op de veranda met een bakkie koffie en sandwich.

Later in de middag of eigenlijk vroeg in de avond zijn we uit eten gegaan bij Bruno. Bruno is een boot op de rivier en tevens restautrant. Een overheerlijke porkschnitzel with blue cheese was mijn keuze. Na onze magen gevuld te hebeen zijn we terug gereden naar huis en vandaaruit op de fiets naar ‘Semafori’, het plaatselijke cafe. En daar begon het. Veel bier en Diablö’s [salmiak met alcohol], een spelletje darts, dat Raikku en ik wonnen, meer Diablö’s. rond twaalven weer op de fiets naar huis samen met een paar vrienden van Raikku en Tua en gezellig tot een uur of twee in de tuin gezeten. Het bier en Salmiakki vloeide ruimschoots, dus in kennelijke staat ben ik mijn bed in gevallen.

We gaan dus niet morgen naar Helsinki, maar woensdag en samen met die vrienden.

Zondag 16 juli 2006 РSaaristoralli Kemi̦ -> Turku [FIN]

Zondag 16 juli

Nog steeds in kennelijke staat werd ik wakker. Na eerst mijn longen er uit gehoest te hebben met de eerste sigaret, was het tijd voor ontbijt. Ik was nog net op tijd want 10 uur was de deadline. De koffie en brood met worst en kaas gelden erin als koek.

Daarna ben ik terug gegaan naar de cabin en heb mijn bullen gepakt en geholpen met het afbreken van de sauna. Daarna ben ik naar de ingang gereden en heb me daar verbaast over het feit dat Finnen eerst een blaastest doen en is die positief, dus onder de 0,5 promille, dan gaan ze rijden. Zoniet dan gaan ze terug hun tent in en wachten net zo lang tot de waarde onder de 0,5 promille is. Volgens zeggen gaat dat met 0,2 promille per uur. Het hoogst gemeten promillage hedenmorgen was 1,4. Gisteravond was dat 2,7, bij een vrouw nog wel.

De trip naar huis, een kilometer of 60, verliep goed. rond vijven zijn we naar het clubhuis gegaan om daar nog het een en ander uit te laden en iets te eten. Er is heel wat etenswaar overgebeleven van de ralli en dat gaat naar scholen, werklozen en verslaafden.

Helemaal verrot waren Tua en Raikku toen we naar huis gingen. Logisch want ze hebben in drie dagen maar 10 uur geslapen. Dus een welverdiende nachtrust is hun deel.

Raikku en ik gaan dinsdag een dag in Helsinki de toerist uithangen.

Ik vind het ook welletjes zo. Het is nu 23 uur en ik ga de slaapzak opzoeken.

Oja, ik heb nieuwe foto’s in de gallery gezet.